ادب آموختنی بی ادب!
تقدیم به محمد شفاه دوست قدیمی بیشتر به خاطر تولد اولین فرزندش!
هیلاری کلینتون را می ستایم! نه به خاطر روح ناپاک آمریکایی اش بلکه به واسطه خلق هوشمندانه تشکیلاتی اش! مرور وقایع یک سال گذشته ، مرا بران داشت تا ذکر خیری از این بانوی ناپاک دامن کنم!!
اول:!
در فرهنگ غرب زمانی که پای رقابت به میان می آید هیچ ملاک و معیاری جلو دارش نیست. به تعبیر دیگر رقابت شوخی بردار نیست! پیروزی در رقابت حق هر فردی است و در جریان به اصطلاح اطلاعات آزاد هر اتفاقی {از کودکی تا کهن سالی} می تواند محملی برای صعود یا سقوط باشد. حتی تا آنجا که جریمه شدن در حین رانندگی در جوانی نیز برای تخریب رو می شود! هیلاری و اوباما نیز در تخریب یکدیگر برای پیروزی هر آنچه در تصور می گنجید انجام دادند و کمتر روزی می گذشت که رسوایی جدیدی از هم رو نکنند.باورش سخت است که بدانی کلینتون و اوباما برای پیروزی بر رقیب چه کردند یا بهتر بگویم چه نکردند! و الان چگونه با هم کار می کنند!
دوم:!
حمایت قاطع و جدی کلینتون ها از اوباما پس از برگزیده شدن در رقابت درون حزبی نیز درس آموز است. آنها نه فقط به خاطر دشمن مشترک که به خاطر منافع تشکیلاتی با فراموشی رقابت جنجالی گذشته، به دفاع از اندیشه حزب خود اقدام کردند و بی شک یکی از عوامل پیروزی شان ترکیب جوان سیاه پوست آرمانی با زن با تجربه واقع گرا بود.
سوم:!
پیگیری یک سال رقابت جذاب و همه جانبه هیلاری کلینتون و باراک اوباما ، دیدن وضعیت فعلی این دو و مقایسه رقابت آنها با وضعیت خودمان بهت زده ام می کند. آنها برای منافع مشترک حزبی با هم کنار می آیند و ما با تمام مشترکات اعتقادی، از کنایه ها کینه می سازیم ، گویی از ریشه با هم عناد داریم و قرار است الی الابد به هم بتازیم.
این روزها sms های ضد دولتی مرکز اطلاع رسانی همشهری و sms های ضد شهرداری پایگاه اطلاع رسانی دولت، تنم را می لرزاند. کاش بحث ها بر سر تفکر یا مرامی بود ؛ بی وقفه و بی محابا هم را تحقیر می کنند. راستی آزمایی و حق سنجی طرفین دعوا زمان دیگری را می طلبد. بنای طرح شبه طنز آشتی و همکاری اصولگرایان را نیز ندارم اما اگر برای مشترکات اصولی ارزش قایل نیستید لااقل از ترس رقیب و حتی دشمن موقتا بس کنید!!
------------------------------------------------------------------------------------
پی نوشت: حسین درخشان را فراموش نکنید. اقدام برای شفافیت
