تقدیم به منتظر الزیدی که کفشش ابرقدرتی را تحقیر کرد

تحولات و تحرکات آمریکا یکی از علاقه مندی های مطالعاتی من است. خاصه آنجا که نامی از رابطه با ایران به میان بیاید. خبری دیروز در روزنامه ها چاپ شد که برایم تعجب برانگیز بود. با این که بارها علاقه مندی آمریکا را برای بازگشایی دفتر حافظ منافع در ایران طرح شده بود، روز گذشته کاندولیزا رایس وزیر امور خارجه آمریکا گفت: هر چند طرح جالبی است! اما تا امروز درخواست یا تلاشی برای افتتاح دفتر حافظ منافع آمریکا در ایران نداشته اند!! و نمی داند چه کسانی این موضوع را پیگیری می کنند!!

این اظهارات در عالم سیاست مفهومی جز حفظ پرستیژ(۱) ندارد!  آمریکا با اینکه برای کنترل منطقه به ایران احتیاج مبرم پیدا کرده و به واسطه ناتوانی در اداره جنگی جدید، برای تغییر نظام ایران، نیازمند ارتباط با مردم ایران است اما خودش را نمی شکند و همچنان می خواهد از موضع برتر وجهه خود را حفظ کند.

در این شرایط زمانی باید با تدبیر برتری را به رخ حریف بکشانیم و با رویکردی مقتدرانه از آن برای تقویت پرستیژ بین المللی بهره گیریم. معتقدم در شرایط حاضر هرگونه ملایمت و خضوع نصیحت گونه خواه در قالب موضع گیری یا نامه نگاری به نفع آمریکا است. اگر نتوان در این شرایط از رقیب امتیاز گرفت هیچگاه چنین فرصتی دست نمی دهد.

شکاندن هیمنه رقیب همیشه با توپ و تفنگ یا شعار و لعن اتفاق نمی افتد. گاه یک رسواگری خبری یا تمسخر رسمی یا بی محلی کار صدها بمب اتم را در اذهان عمومی می کند. کاری که حضرت امام راحلعظیم الشان با آمریکا در ماجرای مک فارلین کردند. کاری که رهبری معظم در شکاندن تعلیق هسته ای فرمان دادند. کلام محکم رییس جمهور در برابر تهدیدات همه و همه مقوم پرستیژ بین المللی ایران است. هر چند تبدیل این رویه به امتیاز و فرصت نیاز به معادله چینی و تدوین برنامه عمل دقیق دارد

------------------------------------------------------------------------

پی نوشت:

۱): باور داشته یا نداشته باشید، سیاست  هم مثل هر علم و فن دیگری، قوانین و قواعد خاص خود را دارد. یکی از اصول پنجگانه قدرت سیاسی، پرستیژ است. پرستیژ یعنی چهره سازی بیرونی یک کشور از خود یا به تعبیر دیگر احترام و کرنش یا وهن و چندش! ناخواسته ای که در برابر هر نامی ایجاد می شود. نام چند کشور را در ذهن مرور کنید. مثلا لیبی ، کوبا ، سودان ، آلمان ، ژاپن ، زامبیا. . . . .  ذهنیت شما در مورد آن کشورها صرف نظر از اطلاعات دقیق تان از اوضاع داخلی آن کشور پرستیژ خوانده می شود.

۲): بخش عمده ای از پرستیژ با تمسک به رسانه ها محقق می شود. اینجا است که نقش رسانه ها در ساختن چهره مهربان یا خشن ، مقتدر یا منعطف از یک ملت اهمیت می یابد.

۳): انصافا عمل جسورانه منتظر الزیدی در کمال سادگی در حد یک بمب اتم شخصیت و پرستیژ رییس جمهور امریکا را خراب کرد! خدا نگهدارش باشد.