تقدیم به پهلوان حسین رضازاده که با رفتن او فهمیدیم ورزش مان چقدر سست بنیان است

دی روز در جلسه ای یکی از مدیران کل وزارت خارجه می گفت: " در سفری اروپایی هروز چهار-پنج دیدار داشتیم. عجیب بود که پیش هر مقامی می رفتیم کاملا از محتوای جلسه نیم ساعت قبل مان خبر داشت! و دقیقا می دانست هدف ما از این جلسه و مطالبات چیست!  من نتوانستم تحمل کنم و با رندی دیپلماتیک موضوع را پرسیدم. مقام مقابل گفت: اینجا تمام مقامات موظف اند پس از هر نشست و دیداری خلاصه ای از جلسه را با مطالبات و اهداف ملاقات کننده روی شبکه دولت بگذارند. قبل از اینکه شما بیایید من تمام مذاکرات شما با سایر مقامات کشورم را خوانده ام " هماهنگی دستگاهی شان بی نظیر بوده است. و حال ببینید اوضاع ما را!

امروز داشتم روزنامه می خواندم با دسته گل جدیدی مواجه شدم. اواخر آبان ماه ایران میزبان دومین دوره بازی های همبستگی اسلامی است. برای این دوره بازی ها در بودجه جاری کشور ۶۰ میلیارد تومان کنار گذاشته اند و از آن به عنوان مهم ترین و بزرگ ترین رویداد تاریخ ورزش ایران یاد می شود. ستاد برگزاری مسابقات در اقدامی انقلابی و میهن پرستانه برای زدن مشت محکم به دهان اعراب در پشت مدال بازی ها نقشه ایران را با نوشته "خلیج همیشه فارس" ضرب می کند. حالا اعراب گفته اند اگر نام خلیج فارس را از مدال ها حذف نکنید مسابقات را تحریم می کنیم. حال همه مانده اند! نه می توانند به اعراب بگویند نیایید که فلسفه بازی ها زیر سوال می رود. نه می توانند در خاک خودمان نام خلیج فارس را از نقشه حذف کنند. احتمال لغو بازی ها هم می رود!!

تمام این واقعه به خاطر خودسری و ناهماهنگی دستگاهی است. اصولا به سازمان ورزش چه ربطی دارد مشت سیاسی زدن. مگر این کشور وزارت خارجه و اطلاعات ندارد. گویی هر کسی در جزیره خود حاکم مطلق است!

دکتر احمدی نژاد در هر چیز قابل تحسین باشد در حلقه یاران ویژه شدید مورد نقد است. چنان هم پای یاران می ایستد گویی تمام حیثیتش به آنها وابسته است. اصلا نمی توانم دفاع دکتر از مهندس علی آبادی،{دکتر} کردان، مهندس مشایی،{دکتر} رحیمی و افرادی از این دست را درک کنم. واقعا این جناب علی آبادی برای ورزش ایران چه کرده است؟ با این حجم نقدینگی، ساخت و سازها توسط هر فرد دیگری هم امکان پذیر بود. کافی است نگاهی به وضعیت کشتی، فوتبال، والیبال، وزنه برداری، جودو و . . . بیندازید تا میزان موفقیت جناب علی آبادی مشخص شود. ریاست علی آبادی بر سازمان ورزش درست مثل مدیرعاملی فتح الله زاده بر استقلال و مصطفوی بر پرسپولیس است. مدیریت مداخله گر، پرجنجال، پرادعا و بی نتیجه!

حاشیه برابر اصل:--------------------------------------------------------------------------------------------------------------

پ.ن.م۱. از داستان اول ده ها نتیجه اخلاقی، اداری، سیاسی دیگر هم می شود گرفت.

پ.ن.م۲. بر اساس اعلام رسمی برای مراسم افتتاحیه و اختتامیه ۶ میلیلرد تومان ناقابل کنار گذاشته اند

پ.ن.پیام کوتاه: زیباترین و دلرباترین منحنی دنیا لبخندی است که بر لبان یک دوست می نشیند و بی صدا بهت میگه به یادت هستم! {عاشق هرچی دوست درست و حسابی ام به خدا!}

پ.ن.معرفی ویژه: وبلاگ "چای نبات" به صاحب امتیازی، سردبیری، نویسندگی، ویراستاری، حروفچینی، تدارکات دو دوست خوب آقایان جواد ملکوتی و مهدی شیخ به واسطه کسوت وبلاگی، همت نوشتاری و نگاه متفاوت اجتماعی-سیاسی

پ.ن.تذکر: تازه فهمیدم در عالم مجازی کسی حوصله خواندن با طمئنینه مطالب را ندارد. همه مان فست فودی و مینی مال خوان شده ایم. خدایی حیف مطلب قبل بود که بی تامل از آن گذشتید! لااقل جلوی عمومحسن عزیز و گوش قرمز گرامی آبروداری می کردید!

پ.ن.توضیح: مطلب "قهرمان شدیم. خدا را شکر" یک موقت نامه بود. دوست نداشتم در میان سایر مطالب جلوه نمایی دایمی کند. آن را با تمام نظرات دل گرم کننده اش ثبت موقت کردم و تا باشم محفوظ می دارم.

پ.ن.تفال:   سینه گو شعلهء آتشکده فارس بکش                   دیده گو آب رخ دجلهء بغداد ببر

               دولت پیر مغان باد که باقی سهل است                  دیگری گو برد و نام من از یاد ببر

حاشیه تفال: بعضی وقت ها خودم هم متعجب می شوم از این تفال ها به خدا!