تقدیم به ایه الله شهید بهشتی پدر تفکر تشکیلاتی جمهوری اسلامی

یک سال بعد از انتخابات ریاست جمهوری هشتم ـ که خاتمی و توکلی رقبای اصلی بودند ـ دکتر احمد توکلی را به خانه مان دعوت کردم. اسامی میهمانان را که گفتم قبول کرد بیاید. حدود یک ساعت بحث می کردیم. می خواستیم تا فضا آمادگی دارد تشکیلات فراگیری از بدنه اجتماعی غیر حزبی را راهبری کند. احمد آقا اصولا مخالف نبود اما آنقدر حواشی را پررنگ می دید که تشکل زدن را مساوی وابسته شدن می دانست. برداشت من این بود که اصولا دنبال کار کم دردسر  می گشت چیزی شبیه مجمع نخبگان! و بعدها فهمیدم مرکز پژوهش های مجلس برایش راضی کننده است!

انتخاباتی را به یاد ندارم که به دلیل حجم وسیع ارتباطات و مراجعات مردمی وسوسه ایجاد گروه و حزب را در برندگان یا بازندگان ایجاد نکرده باشد. برای مثال در همین انتخابات پیشین دکتر لاریجانی، قالیباف، معین و هواداران دکتر احمدی نژاد همگی بنای سازماندهی نیروهای حامی شان را داشتند. اما تنها کسی که خواست و توانست گروه ایجاد کند حجه الاسلام کروبی بود.

کروبی را یک سیاست مدار حرفه ای می دانم. کسی که می فهمد لازمه تاثیر در عرصه سیاست چیست و چگونه ابزار آن را به کار گیرد بی شک نخبه سیاسی است. از زمانی که با جدا شدن از جامعه روحانیت مبارز، مجمع روحانیون مبارز را تاسیس کرد و به تعبیری جناح چپ آن زمان را صاحب هویت کرد تا امروز که حزب "اعتماد ملی" را با تمام لوازم یک حزب چون روزنامه و سایت و ... برای پیش برد اهداف خود راه اندازی کرده است نشان داد سیاست عملی را به خوبی می شناسد. کسی که می تواند از کرباسچی و کارگزارانش تا قوچانی و قلم به دستانش و عبدی و طراحانش را ذیل خود جمع کند و در برابر محبوبیت خاتمی شیخوخیت علم کند و خاتمی را از میدان به در کند بی شک سیاست دان است.

همگان به تمسخر شعار انتخاباتی پنجاه هزار تومانی اش پرداختند اما بعد از سه سال تمام جریانات فکری کشور بالاتفاق تنها راه نجات اقتصادی کشور را پرداخت مستقیم یارانه ها عنوان کردند. امسال نیز  شعار سهام نفت را طراحی کرده که مطمئنا موج ساز خواهد بود.

آنچه در این مقال در پی آن بودم نه تبلیغ شخص کروبی بود که هیچ قرابتی در خود و ایشان نمی بینم اما مدل رفتاری و حرکتی اش را قابل تقدیر و الگوبرداری می دانم. کروبی به هر انگیزه ای کرسی ریاست جمهوری را می خواهد اما به جای حرف زدن، موج آفرینی، روشنفکر بازی و ظهور یکباره نزدیک انتخابات دنبال نیروسازی می رود. این روحیه را صرف نظر از عقاید، سلایق و ادبیاتش می ستایم.

--------------------------------------------------------------------------------------------------

پی نوشت مطلب: ۱.میهمانان آن شب دوستان خوبم آقایان زاکانی، شمشیری، اسفندیاری، نبوی و خادم حسینی بودند.

۲. شک ندارم بسیاری خواننده ها به هدف ماهوی من نخواهند پرداخت و با حب و بغض شخصی توام با احساسات نقد شخصیت کروبی را به رخم ام خواهند کشید. به خود زحمت ندهید من نیز با شما موافقم اما اینجا چیز دیگری مطرح است!!

۳. ده سال پیش در مواجهه با سران یکی از احزاب قدیمی کشور پرسیدم چرا روزنامه ندارید؟ گفت: "پول نداریم!" آیا واقعا مسئله پول است؟

پی نوشت پیام کوتاه:  یا مقلب، قلب ما را شاد کن     یا مدبر، خانه را آباد کن

                            یا محول، احسن الحالم نما       از بدیها فارغ البالم نما

پی نوشت موسیقی: با اندکی صبر ترانه "صیاد" را با صدای شیرین علی رضا افتخاری از کاست صیاد خواهید شنید

پی نوشت تفال:    وصال او به عمر جاودان به      خداوندا مرا آن ده که آن به

                    اگر چه زنده رود آب حیات است   ولی شیراز ما از اصفهان به